Ik groet het plein
Het plein groet terug
Hallo plein zegt de kunst
Hallo kunst zegt de lucht
De kerk fluistert zachtjes
Kom dichterbij zegt ze
Zie de mensen zie de lijnen
De kleuren de handen de ogen
Beverwijk glimlacht
Van duin tot plein
Van straat tot zee
Wij allemaal zegt Beverwijk
Wij allemaal
Hallo zegt de Bintangsbrug
Pling plong pluck
Hallo zegt de Kennemerlucht
Hallo Beverwijk zegt de kunst
MttS
Mattijs Reinen
stadsdichter Beverwijk 2025
stadsdichter Beverwijk 2025
De ansichtkaart
Illustratie door Nikki Kröder
Nikki Kröder is een kunstenaar en docent die balanceert tussen fijne details en grootse ontwerpen. Ze maakt gevoelige, maar ook krachtige tekeningen met diverse materialen en ontwerpt decors voor theaterproducties. In de IJmond vindt ze vrijheid om zelf te creëren en anderen te inspireren hun grenzen te verkennen. Met Nikki kijk je anders naar je omgeving en ontdek je verhalen in staal, cultureel erfgoed en fantasierijke details, met gevoel en precisie. nikkikroder.nl
Toelichting
Alle mooie ontmoetingen die gebeuren op de pleinen van Beverwijk — hoe kijkt de stad hier zelf naar? Een kleine knipoog naar Marc groet 's morgens de dingen van Paul van Ostaijen.
literaire context — Paul van Ostaijen en Ingmar Heytze
Mijn gedicht vormt voor mij een drieluik met deze twee voorgangers.
Marc groet 's morgens de dingen
Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag
DAA-AG VIS
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn
— Paul van Ostaijen
Dichter groet 's morgens de dingen Dag kruk, dag zeikerds, dag café, hé fiets, ha slot, ga nou eens open, juist. Zeg voorwiel, blijf eens recht, o handen hou dat stuur nou vast, dag schots en scheve sterrenbeelden, vlieg toch niet zo snel voorbij, dag harde koude kinderhoofdjes blauwgroen in mijn ribbenkast — ha die voordeur, leeg portiek, hoi trap, daar kom ik, stommel stommel, antwoordapparaat vol ruis, we zijn weer thuis. Dag twijfelaar, wat ben je koud en leeg zo zonder haar. — Ingmar Heytze, uit Alle goeds (2001)