Als ik kijk naar je handen dan vertellen die niks over welke strijd in welke landen Ongedeelde verhalen wachtend op koestering als een koekoeksei in een ander nest Hartverscheurende verhalen ontlenen hun glans aan een lelijk decor Voed ze met geduld en een luisterend oor Bij het stamelen van de eerste lettergreep laat het oorverdovende kabaal zich horen Schouder aan schouder de spanning het blinde vertrouwen Aan elkaar gelijmd als gebroken servies met doffe gouden glitters staan wij hier En voeden nog onuitgesproken verhalen met onze warmte (Volwassen mensen huilen wel)
MttS
Mattijs Reinen
stadsdichter Beverwijk 2023
stadsdichter Beverwijk 2023
Toelichting
Gedicht ten behoeve van de 4-mei-herdenking op het Hilbersplein en begraafplaats Duinrust in Beverwijk.
Hoe vertel je een verhaal aan een welwillend, luisterend oor wanneer dat oor zich niet kan voorstellen hoe het is om zoiets mee te maken? Het is belangrijk om te leren van het verleden, maar de verhalen die bij oorlog horen zijn over het algemeen niet fraai. Hoe nemen we de twijfel weg bij mensen die moeite hebben hun verhaal te vertellen? Wat is onze rol als luisteraar?
eerdere versie
Als ik kijk naar de rug van je handen Dan vertelt die niks van welke strijd in welke landen Ongedeelde verhalen als een koekoeksei in een ander nest wachtend op koestering Zelfs mooie verhalen ontlenen hun glans aan een lelijk decor wie voedt ze met geduld en een luisterend oor Wanneer bij het stamelen van de eerste lettergreep ook het oorverdovende kabaal zich laat horen Schouder aan schouder de spanning het het blinde vertrouwen Een beklemmende stilte na een uitgebleven klapper voor de volgende storm Aan elkaar gelijmd als gebroken servies met doffe gouden glitters staan wij hier Een koekoeksjong te voeden met onze warmte