Een huid bedekt met omgewoelde aarde Wat begraven ligt, is al vergeten Wat herinnerd wordt, is van waarde Onthouden wat je nooit mocht weten Wat begraven ligt, is al vergeten Wortels zoeken een weg naar licht Onthouden wat je nooit mocht weten De aarde zwijgt, vervult haar plicht Wortels zoeken een weg naar licht Groei draagt resten van grond De aarde zwijgt, vervult haar plicht Stilte bloeit, vervult de mond Groei draagt resten van grond Vergeving heelt wat ooit moest breken Stilte bloeit, vervult de mond Lenteregen doet wintergrond weken Vergeving heelt wat ooit moest breken Wat herinnerd wordt, is van waarde Lenteregen doet wintergrond weken Een huid bedekt met omgewoelde aarde
MttS
Over de vorm
Een pantoum is een gedicht waarin regels rouleren volgens een vast schema: regel 2 en 4 van elke strofe komen terug als regel 1 en 3 van de volgende strofe. In de slotstrofe sluit de cyclus zich — daar verschijnen de eerste en derde regel van de openingsstrofe als de slotregels, vaak in omgekeerde volgorde.
Schema voor dit gedicht: A B A B · B C B C · C D C D · D E D E · E A E A.