Op twee wielen naar Pimpeloentje Op drie naar Klavertje Vier Op een steenworp de Kweekschool Om de hoek zwaaide de Cassianus Het oliemannetje uit O, de Populier is er nog Later fietste ik nog steeds niet door Langs de tuinman over de Plesman Kwam ik zelf te laat op school Later dropte ik mijn fiets Midden op het plein bij het station Ik mis slechts drie keer per uur de pont Niet Rijkswaterstaat, maar de natuur Gaf mij de laatste rijstrook terug Ik wacht op Treinen die niet meer komen Monorails naar het marktterrein Parkeergarages Een kanaalfietsersbrug
stadsdichter Beverwijk 2023
De ansichtkaart
Illustratie door Gerald van Luijk
Gerald van Luijk heeft naast vele andere petten de pet van creatief illustrator op. Wil je meer van zijn werk zien, dan kan je dat onder andere vinden op instagram: @ger_ald_delete.
Toelichting
Op veel van de plekken waar ik op school zat zijn appartementen verschenen. Op andere plekken bleven de scholen, maar veranderden de namen. Het stationsplein heeft vele gezichten gekend, maar vooral de fiets is er uit het zicht verdwenen. En met toekomstige woonbehoeften en bijbehorend parkeren in het achterhoofd worden zowel boven als onder de grond mogelijkheden verkend.
achter de schermen — strofe voor strofe
Strofe 1 — heel erg vroeger. Vrijwel alle scholen waar ik ooit op heb gezeten zijn vervangen door appartementen of omgebouwd tot appartementen. Alleen het gebouw van KBS De Populier (later De Wilgeroos) is nog te vinden binnen de PA-driehoek. En natuurlijk kan ik het niet laten om te knipogen naar Studio O. In de periode van de Cassianus had een overbuur een soort van benzinepomp in de tuin staan — ik was als kind mateloos geïnteresseerd. Kan toch niet, een benzinepomp in je tuin? Of heb ik dat verkeerd onthouden?
Strofe 2 — iets minder vroeger. De middelbare en het hbo. Op de meeste plekken bleven de scholen, maar veranderden de namen. Een periode waarin fietsen bij het station nog niet onder de grond verdwenen. Wat heeft het stationsplein toch veel verschillende aangezichten gehad door de jaren heen.
Strofe 3 — heden. Elke tien minuten een pont om te missen is voor een kampioen pontmissen geen gemis. En hoe bijzonder was het dat Rijkswaterstaat al klaar was met het opknappen van het viaduct, maar dat vanwege de reparatietijd de natuur streng teruggesnoeid moest worden voor we weer echt tweebaans richting de Velsertunnel konden stilstaan?
Strofe 4 — toekomst. Krijgen we minder spitstreinen die wel langer zijn? Komt de monorail vanaf het station naar de bazaar er die Bart van Kampen ooit utopeerde? En voert die monorail dan naar een spoorzone en bazaar vol woningen? Komt er een ondergrondse parkeergarage om alle toekomstige parkeerproblemen te lijf te gaan? En als we dan toch bezig zijn, waarom dan geen fietsersbrug over het kanaal?